نرخ پذیرش ویژگی

نرخ پذیرش ویژگی سهمی از کاربران است که یک ویژگی مشخص محصول را استفاده کرده‌اند؛ نشان می‌دهد یک قابلیت چقدر واقعا به‌کار می‌رود، نه اینکه فقط ساخته شده.

نرخ پذیرش ویژگی ساده به نظر می‌رسد اما سه انتخاب پنهان کل تفسیرش را عوض می‌کند. اول مخرج: پذیرش نسبت به همه کاربران، نسبت به کاربران فعال، یا فقط نسبت به کسانی که اصلا در معرض ویژگی بوده‌اند؟ همان صورت کسر با سه مخرج، سه داستان متفاوت می‌گوید. دوم آستانه: «استفاده» یعنی یک بار امتحان یا استفاده تکراری؟ پذیرش یک‌باره اغلب کنجکاوی است نه ارزش. سوم زمان: پذیرش در هفته اول با پذیرش پایدار بعد از یک ماه فرق دارد. تله بزرگ، جشن گرفتن پذیرش اولیه بالاست در حالی که همان کاربران بعد از یک بار امتحان دیگر برنمی‌گردند؛ برای همین نرخ پذیرش تنها وقتی معنا دارد که کنار نگهداشت همان ویژگی خوانده شود. این متریک از رفتار ساخته می‌شود و اگر ویژگی به‌درستی ابزارگذاری شده باشد، کاملا از داده رویداد قابل‌محاسبه است.