بخش مبتنی بر فرکانس

بخش مبتنی بر فرکانس گروهی است که بر اساس شدت یا تعداد دفعات یک رفتار در یک بازه تعریف می‌شود — مثلا کاربرانی که در ماه بیش از ده بار خرید کرده‌اند.

این نوع بخش، قلب تحلیل «کاربر قدرتمند در برابر کاربر عادی» است و مبنای تفکیک‌هایی مثل casual/core/power محسوب می‌شود. ارزشش این است که کاربران را نه با هویت، بلکه با درگیری واقعی‌شان دسته‌بندی می‌کند؛ ده درصد پرمصرف اغلب سهم نامتناسبی از فعالیت یا درآمد دارند و شناختنشان اولویت‌های محصول را می‌سازد. اما تعریف آستانه فرکانس همان‌جایی است که کار ظریف می‌شود: آستانه باید از توزیع واقعی داده‌ها به دست بیاید، نه از حدس. عدد گرد دلبخواه (مثلا «بیش از ۱۰») می‌تواند مرز را جایی بگذارد که هیچ معنای رفتاری ندارد. بهترین کار، نگاه به توزیع و پیداکردن شکست طبیعی است. تله دیگر، ثابت فرض کردن فرکانس است؛ فرکانس در طول زمان تغییر می‌کند، پس این بخش ذاتا پویاست و برای تحلیل طولی باید زمان سنجش روشن باشد. بخش فرکانسی پایه امتیازدهی RFM هم هست، جایی که فرکانس در کنار تازگی و مبلغ می‌نشیند.