تفکیک بر اساس پراپرتی
مبتدیتفکیک بر اساس پراپرتی یعنی یک متریک را به ازای هر مقدار یک پراپرتی جدا کنید تا به‌جای یک عدد کلی، مجموعه‌ای از عددهای قابل مقایسه داشته باشید.
برای اینکه تفکیک بر اساس پراپرتی درست کار کند، پراپرتی باید به همان سطری بچسبد که شمرده میشود. وقتی یک متریک در سطح کاربر را با پراپرتی سطح رویداد تفکیک می‌کنید، ابزار مجبور است قاعده‌ای انتخاب کند (اولین مقدار، آخرین مقدار یا هر مقدار) و ابزارهای مختلف قواعد متفاوتی دارند؛ به همین دلیل یک تفکیک ظاهرا یکسان در دو ابزار دو جمع متفاوت می‌دهد. پراپرتی‌های با تنوع مقدار بالا هم دنباله بلندی می‌سازند که گزارش آن را در ردیف «سایر» جمع میکند، پس ردیفهای بالای جدول کل جمعیت را نشان نمی‌دهند. یک خطای برداشت رایج، خواندن تفکیک عددهای مطلق به‌جای نرخ است: بزرگ‌ترین بخش تقریبا همیشه بیشترین حجم را دارد، صرفا چون بزرگ‌ترین است. مسئله جدی‌تر پارادوکس سیمپسون است؛ ممکن است متریک در تک‌تک بخش‌ها بهتر شود ولی عدد کل بدتر شود، چون سهم بخش‌ها از ترافیک عوض شده است.