نقشه حرارتی نگهداشت

نقشه حرارتی نگهداشت همان مثلث کوهورت است که سلول‌هایش با شدت رنگ پر شده‌اند تا الگوی نگهداشت چند کوهورت در طول زمان با یک نگاه دیده شود.

نقشه حرارتی نگهداشت متریک نیست، بلکه روش نمایش است: عدد نگهداشت هر سلول را به رنگ ترجمه می‌کند تا چشم به‌جای خواندن ده‌ها درصد، الگو را ببیند. ستون‌های تیره‌تر که به سمت راست پیش می‌روند یعنی نگهداشت با افزایش سن کوهورت افت می‌کند (طبیعی)، اما اگر یک ردیف کامل روشن‌تر از ردیف‌های بالایش باشد، یعنی آن کوهورت به‌طور کلی بهتر مانده — که این سرنخ اثر یک تغییر محصول است. همان ضعف عمومی نقشه حرارتی این‌جا هم هست: انتخاب بازه رنگ می‌تواند تفاوت‌های کوچک را بزرگ یا تفاوت‌های بزرگ را محو نشان دهد، پس مقیاس رنگ باید صادقانه و ثابت باشد. تله دیگر، رنگ‌کردن سلول‌های کوهورت خیلی کوچک است؛ درصد پرنوسان یک کوهورت کم‌جمعیت می‌تواند یک سلول «داغ» تصادفی بسازد که الگوی واقعی نیست.