وسعت استفاده
متوسطوسعت استفاده تعداد ویژگی‌های مجزایی است که یک کاربر در یک بازه لمس کرده؛ نشان می‌دهد کاربر «چند بخش» محصول را به کار می‌گیرد، نه چقدر عمیق.
وسعت استفاده یکی از دو بعد تعامل است و جفتش عمق استفاده است: وسعت می‌گوید کاربر چند ویژگی مختلف را باز کرده، عمق می‌گوید در هر کدام چقدر کار کرده. اهمیتش این است که کاربری که چند ویژگی متنوع را به کار می‌گیرد معمولا وابسته‌تر و کم‌ریزش‌تر است، چون محصول در چند نقطه از کارش جا افتاده. اما وسعت به‌تنهایی می‌تواند فریب دهد: یک بار امتحان‌کردن یک ویژگی هم آن را در شمارش می‌آورد، پس بهتر است آستانه بگذارید (مثلا ویژگی‌ای که دست‌کم چند بار استفاده شده) تا «کشف اتفاقی» با «استفاده واقعی» یکی نشود. تعریف «ویژگی» هم باید ثابت باشد؛ اگر هر رویداد ریز یک ویژگی حساب شود، عدد بی‌معنا بزرگ می‌شود.
چطور محاسبه می‌شود؟
وسعت استفاده = تعداد ویژگی‌های مجزای به‌کاررفته توسط یک کاربر در بازه (بالای آستانه استفاده)
خروجی یک شمارش به ازای کاربر است نه درصد. مخرج ندارد، اما به دو تعریف حساس است: مرز «یک ویژگی» چیست و آستانه استفاده کدام است. بدون آستانه، یک‌بار امتحان‌کردن هم شمرده می‌شود و عدد را متورم می‌کند.