گزارش بینش نمای تحلیل همه‌منظوره است که در آن یک یا چند متریک روی محور زمان رسم و بر اساس پراپرتی‌های رویداد یا کاربر تفکیک می‌شوند.
سه انتخاب، خروجی را تعیین می‌کنند: معیار سنجش (که می‌تواند تعداد رویداد، کاربر یکتا، میانگین یک پراپرتی عددی یا فرمولی از چند متریک باشد)، پراپرتی تفکیک‌کننده نتیجه، و باکت زمانی. برخلاف نامش، این گزارش خودش چیزی کشف نمی‌کند و دقیقا همان چیزی را رسم میکند که از آن خواسته‌اید. اعلام خودکار حرکت‌های غیرعادی، کار سازوکار جداگانه‌ای مثل تشخیص ناهنجاری و هشدار است. تغییر معیار از تعداد رویداد به کاربر یکتا شکل نمودار را عوض میکند، چون یک نفر می‌تواند یک رویداد را بارها ثبت کند، و این جابه‌جایی اغلب بدون توجه انجام میشود. تفکیک بر اساس پراپرتی با مقادیر زیاد هم ده‌ها خط نازک میسازد که در آن، گروه‌های کوچک نوسان شدیدی نشان می‌دهند. تفکیک وقتی خواندنی است که پراپرتی مقادیر کمی داشته باشد یا نمودار فقط به چند مقدار برتر محدود شود.
پرسش‌های پرتکرار
وقتی سوال «چقدر و برای چه کسانی» است، گزارش بینش پاسخ میدهد. اگر سوال درباره کامل شدن یک توالی مشخص باشد قیف لازم است، و اگر میخواهید بدانید کاربران بعد از یک نقطه واقعا کجا میروند گزارش جریان. معمولا تحلیل از گزارش بینش شروع میشود و بعد به دو گزارش دیگر میرسد.
باکت روزانه چرخه هفتگی رفتار کاربران را نشان میدهد و به همین دلیل دندانهدار است، در حالی که باکت هفتگی همان چرخه را صاف میکند و روند بلندمدت را آشکارتر میسازد. هیچکدام غلط نیست، ولی مقایسه دو عدد که با دو باکت متفاوت گرفته شدهاند نتیجه گمراهکننده میدهد.
