حداقل اثر قابل تشخیص (MDE)

حداقل اثر قابل تشخیص (MDE) کوچک‌ترین تغییری در یک متریک است که یک آزمایش با حجم نمونه و توان مشخص، می‌تواند آن را از تصادف جدا کند.

MDE قراردادی است که پیش از آزمایش می‌بندید: می‌گویید «کوچک‌تر از این تغییر برایم مهم نیست، پس آزمایش را طوری می‌چینم که همین اندازه را ببیند». اهمیتش این است که سه چیز را به هم گره می‌زند — هرچه MDE کوچک‌تر، نمونه لازم بزرگ‌تر و آزمایش طولانی‌تر. اشتباه پرهزینه این است که MDE را تعیین نکنید و بعد از آزمایش بگویید نتیجه «معنادار نشد»؛ در واقع آزمایش از اول توان دیدن آن اثر کوچک را نداشته و «نبود اثر» با «ندیدن اثر» اشتباه گرفته می‌شود. تعیین MDE یک تصمیم کسب‌وکاری است نه آماری: باید بپرسید کوچک‌ترین بهبودی که ارزش این تغییر را توجیه می‌کند چقدر است، و آزمایش را حول همان بچینید.