انتساب مبتنی بر موقعیت

انتساب مبتنی بر موقعیت مدلی چندلمسی است که وزن اعتبار را بر اساس جای هر لمس در سفر کاربر تعیین می‌کند؛ معمولا اولین و آخرین لمس بیشترین سهم را می‌گیرند.

انتساب مبتنی بر موقعیت پاسخی است به این شهود که در بیشتر سفرها دو لحظه از همه مهم‌ترند: جایی که کاربر کشف می‌شود و جایی که تبدیل می‌شود. برخلاف مدل خطی که همه را برابر می‌گیرد و برخلاف زوال زمانی که فقط به آخر وزن می‌دهد، این خانواده اول و آخر را برجسته می‌کند و به میانه سهم کمتری می‌دهد. رایج‌ترین پیکربندی‌اش مدل U-شکل است با تقسیم ۴۰-۲۰-۴۰ (چهل درصد به اولین لمس، چهل درصد به آخرین و بیست درصد به میانه). نسبت‌ها ثابت نیستند و همین انعطاف هم قوت است هم خطر: هر وزن‌دهی یک فرض درباره کسب‌وکار است و اگر دلبخواه انتخاب شود فقط عددها را جابه‌جا می‌کند. این مدل وقتی صادق است که واقعا کشف و بستن دو ستون اصلی سفر باشند؛ برای سفرهایی که وزن اصلی در میانه است انتخاب بدی است. نکته مهم اینکه گوگل در سال ۲۰۲۳ همه مدل‌های قاعده‌محور را از GA4 برداشت — اولین‌لمسی، خطی، زوال زمانی و مبتنی بر موقعیت — و جایشان را به مدل داده‌محور داد، پس اگر ابزار شما GA4 است این مدل دیگر در دسترس نیست. ابزارهای دیگر همچنان آن را ارائه می‌کنند.