نوع دستگاه

نوع دستگاه بعدی است که هر بازدید را در یک دسته کلی سخت‌افزاری مانند دسکتاپ، موبایل، تبلت یا تلویزیون هوشمند می‌گذارد و مبنایش تجزیه رشته User-Agent است.

این بعد اندازه‌گیری نیست، خروجی یک قاعده تجزیه است و قاعده‌ها میان ابزارها یکسان نیستند. آشکارترین جای اختلاف تبلت است: iPad از نسخه سیزده iPadOS به بعد به‌طور پیش‌فرض خودش را با User-Agent دسکتاپ Safari معرفی می‌کند، بنابراین در بسیاری از ابزارها بخش بزرگی از این دستگاه‌ها زیر دسکتاپ شمرده می‌شوند و ردیف تبلت غیرواقعی کوچک می‌ماند. تبلت‌های Android هم از نبودن نشانه Mobile در رشته تشخیص داده می‌شوند که قاعده شکننده‌ای است، و تلویزیون‌ها و مرورگرهای درون‌برنامه‌ای اغلب به دسته «سایر» می‌افتند. خطای برداشت رایج، استفاده از نوع دستگاه به‌جای اندازه صفحه است؛ برای تصمیم چیدمان باید ویوپورت را نگاه کرد و نوع دستگاه فقط زمینه را می‌گوید: روش ورودی، شرایط شبکه و موقعیت استفاده.