قرارداد نام‌گذاری
مبتدی تلفظEN/ˈneɪmɪŋ kənˈvɛnʃən/
قرارداد نام‌گذاری مجموعه قواعد الزامی نوشتن نام رویدادها و کلیدهای پراپرتی است و حروف، جداکننده، ترتیب کلمات و پیشوندهای رزرو را تعیین میکند.
بیشتر انبارهای رویداد به بزرگی و کوچکی حروف حساس‌اند، پس ArticleViewed و article_viewed دو موجودیت جدا می‌شوند و آمارشان هرگز با هم جمع نمی‌شود. الگوی رایج، نوشتن موضوع پیش از عمل است تا همه رویدادهای یک موضوع در فهرست‌ها و فیلترها کنار هم بنشینند. قرارداد فقط وقتی کار میکند که در لحظه تعریف رویداد اعمال شود؛ اگر اعتبارسنجی سر جای خودش نباشد، ظرف چند ماه چند نام موازی برای یک مفهوم در کاتالوگ میماند و اصلاح بعدی نام‌ها گذشته داده را ترمیم نمی‌کند. قرارداد نام‌گذاری با تاکسونومی هم یکی نیست: قرارداد می‌گوید نام چطور نوشته شود و تاکسونومی می‌گوید آن نام در کدام خانواده می‌نشیند.
پرسش‌های پرتکرار
خیر. رکوردهای ثبتشده با نام قدیمی باقی میمانند و نام تازه فقط از لحظه اعمال به بعد پر میشود. تا زمانی که یک نگاشت میان نام قدیم و جدید نگه نداشته باشید، هر گزارش بلندمدت دو تکه میماند.