بدون ردیابی بین‌سایتی
متوسطبدون ردیابی بین‌سایتی یعنی شناسه بازدیدکننده فقط در دامنه همان سایت معنا دارد و رفتار او در سایت‌های دیگر هرگز به همان شناسه وصل نمی‌شود.
شناسه در این مدل به شکل cookie شخص اول یا در حافظه محلی مرورگر زیر دامنه خود سایت نگهداری می‌شود، پس همان فرد روی سایت دیگری شناسه دیگری می‌گیرد و هیچ گراف هویتی مشترکی این دو را به هم نمی‌دوزد. هزینه این انتخاب روشن است: مخاطب‌سازی برای بازاریابی مجدد و دنبال کردن سفر یک نفر روی چند دامنه از دست می‌رود، مگر با اتصال صریح cross-domain که پیکربندی و مبنای قانونی جداگانه می‌خواهد. مرورگرها هم سال‌هاست همین مسیر را می‌بندند و cookie شخص ثالث را محدود می‌کنند، بنابراین ردیابی بین‌سایتی حتی جایی که مجاز باشد داده پایداری تولید نمی‌کند. برداشت غلط رایج این است که نبود ردیابی بین‌سایتی یعنی هیچ شناسه‌ای در کار نیست؛ شناسه وجود دارد و فقط دامنه اعتبارش محدود است.