ناشناسسازی
متوسط تلفظEN/əˌnɑːnɪməˈzeɪʃən/
ناشناسسازی یعنی تغییر دائمی داده به شکلی که دیگر نتوان آن را به یک فرد مشخص برگرداند، حتی با کنار هم گذاشتن داده‌های دیگر.
در ناشناسسازی شناسه‌های مستقیم حذف یا جایگزین می‌شوند و ویژگی‌های ریزدانه مانند آی‌پی کامل، کد پستی دقیق یا تایم‌استمپ ثانیه‌ای به بازه‌های درشت‌تر تبدیل می‌شوند تا هر رکورد میان تعداد کافی رکورد مشابه گم شود. تفاوت اصلی آن با pseudonymization این است که در شبهناشناسسازی یک کلید بازگشت وجود دارد و داده همچنان داده شخصی به شمار می‌رود، در حالی که داده واقعا ناشناس از دامنه بیشتر مقررات حریم خصوصی بیرون میماند. خطای رایج این است که حذف نام و ایمیل را ناشناسسازی بدانند؛ ترکیب چند فیلد به‌ظاهر بی‌خطر مانند شهر، مدل دستگاه و لحظه بازدید می‌تواند یک نفر را دوباره شناسایی کند.
پرسش‌های پرتکرار
در شبهناشناسسازی شناسه واقعی با یک شناسه جایگزین عوض میشود، ولی جدول یا کلیدی وجود دارد که مسیر بازگشت را ممکن میکند؛ پس داده همچنان شخصی است. ناشناسسازی مسیر بازگشت را از بین میبرد و به همین دلیل معیار سختگیرانهتری دارد و اثبات آن هم دشوارتر است.
خیر بهطور خودکار. جمعآوری داده پیش از ناشناسسازی اتفاق میافتد و همان مرحله جمعآوری معمولا مشمول قواعد اطلاعرسانی و رضایت است. اینکه پس از ناشناسسازی چه تعهدی باقی میماند به قانون حاکم بر همان بازار بستگی دارد و پاسخ آن حقوقی است، نه فنی.