شبه‌ناشناس‌سازی
متوسطشبهناشناسسازی یعنی جایگزین‌کردن شناسه‌های مستقیم یک فرد با یک شناسه ساختگی، طوری که داده دیگر مستقیم به شخص وصل نباشد اما با کلید جدا هنوز قابل‌بازگرداندن بماند.
شبه‌ناشناس‌سازی را نباید با ناشناس‌سازی کامل یکی گرفت و این تفاوت حیاتی است: در ناشناس‌سازی واقعی، پیوند به فرد برای همیشه از بین می‌رود و بازگشت ممکن نیست؛ در شبه‌ناشناس‌سازی، پیوند فقط پنهان می‌شود و با یک کلید جداگانه می‌تواند برگردد. نتیجه حقوقی مهم این است که داده شبه‌ناشناس هنوز داده شخصی حساب می‌شود، چون هنوز راهی برای بازشناسی هست؛ پس شبه‌ناشناس‌سازی یک اقدام کاهش ریسک است نه یک معافیت از قواعد حریم خصوصی. ارزشش این است که اگر داده لو برود، بدون کلید بی‌معناست، و دسترسی روزمره تیم به هویت واقعی کاربر لازم نیست. تله رایج، فروختن شبه‌ناشناس‌سازی به‌عنوان «ناشناس» است؛ اگر IP خام یا ایمیل هنوز جایی نگه داشته شود، ادعای ناشناس‌بودن نادرست است.