نگهداری داده
متوسط تلفظEN/ˈdeɪtə rɪˈtɛnʃən/
نگهداری داده یعنی مدتی که داده جمعآوریشده پیش از حذف خودکار در دسترس میماند، و قاعدهای که این مدت را برای هر دسته داده تعیین میکند.
دوره نگهداری معمولا برای هر دسته داده جدا تعریف میشود: رویداد خام، جدول تجمیعی، فایل ضبط نشست و لاگ سرور سقفهای متفاوتی دارند و اغلب داده تجمیعی بیشتر از ردیف خام باقی میماند. این واژه را با retention به معنای نگهداشت کاربر اشتباه نگیرید؛ آن یکی نسبت کاربرانی است که برمیگردند و هیچ ربطی به مدت ذخیرهسازی ندارد. انتخاب دوره یک معامله است: پنجره بلندتر مقایسه سالبهسال و کوهورتهای طولانی را ممکن میکند و پنجره کوتاهتر ریسک حقوقی و هزینه ذخیرهسازی را پایین میآورد. بدترین حالت آن است که تیم سقف نگهداری را همان روزی کشف کند که به یک مقایسه سیزدهماهه نیاز دارد و ردیفهای خام دیگر وجود ندارند.
پرسشهای پرتکرار
نگهداری داده یک تنظیم ذخیرهسازی است و با واحد زمان بیان میشود: داده تا چه تاریخی در دسترس میماند. نگهداشت کاربر یک متریک رفتاری است و با درصد بیان میشود: چند درصد از کاربران یک کوهورت دوباره برگشتهاند. اشتراک نام در هر دو زبان اتفاقی است و این دو هیچ رابطه محاسباتی با هم ندارند.
عدد واحدی وجود ندارد و رقمی که در مستندات یک ابزار خارجی میبینید به شرایط شما منتقل نمیشود. سه متغیر تعیینکنندهاند: بلندترین چرخه تحلیلی که واقعا اجرا میکنید مثل مقایسه سالبهسال یا کوهورت فصلی، تعهدات قانونی بازاری که در آن فعالید، و هزینه ذخیرهسازی داده خام در مقابل تجمیعی. راه عملی این است که برای رویداد خام و داده تجمیعی دو سقف جدا بگذارید.