طرح ردیابی

طرح ردیابی سند مکتوبی است که تعیین می‌کند محصول چه رویدادهایی ثبت کند، هر رویداد دقیقا چه معنایی دارد و هر کدام باید چه پراپرتی‌هایی داشته باشد.

هر سطر این سند نام رویداد، شرط دقیق شلیک آن، پراپرتی‌های الزامی و اختیاری، نوع داده و مقادیر مجاز، و مالک پاسخگو را قطعی می‌کند. چون پیش از کدنویسی نوشته می‌شود، همان قراردادی است که ابزارگذاری با آن بازبینی و اعتبارسنجی هنگام ورود داده با آن اعمال می‌شود. بدون آن، دو تیم یک اقدام واحد را با دو نام ثبت می‌کنند و دیگر نمی‌شود افت یک نمودار را از یک انتشار خراب تشخیص داد. دشمن اصلی این سند فاصله گرفتن از واقعیت است: سندی که مرتب با جریان زنده رویدادها مقایسه نشود، ظرف چند انتشار از قرارداد بودن می‌افتد و به مستندی کهنه تبدیل می‌شود.