API حریم خصوصی

API حریم خصوصی مجموعه فراخوان‌هایی است که رفتار ابزار را با انتخاب و حقوق کاربر همسو می‌کند؛ قابلیت‌هایی مانند توقف ردیابی، حذف داده، ثبت رضایت و ناشناس‌سازی نشانی IP.

API حریم خصوصی جایی است که سیاست حریم خصوصی عملی می‌شود؛ متن رضایت‌نامه بدون فراخوانی که واقعا جمع‌آوری را کنترل کند فقط تزئین است. این مجموعه چند نقش جدا دارد که نباید یکی گرفته شوند: توقف ردیابی جلوی جمع‌آوری آینده را می‌گیرد، حذف داده گذشته را پاک می‌کند، ثبت رضایت انتخاب کاربر را ماندگار می‌کند و ناشناس‌سازی IP پیش از ذخیره، موقعیت مکانی را مبهم می‌کند. تفاوت ظریف مهم این است که حریم خصوصی خوب پیش از جمع‌آوری اثر می‌کند نه بعد از آن؛ جمع‌آوری و سپس پنهان‌کردن داده با اصل کمینه‌سازی نمی‌خواند. این برداشت غلط رایجی است که ابزار «خصوصی» یعنی هیچ داده‌ای جمع نمی‌کند؛ بلکه خصوصی‌بودن یعنی دریافت فقط داده لازم، به‌شکل ناشناس در جای درست و با احترام به انتخاب کاربر.