رفرر HTTP

رفرر HTTP یک سرآیند در درخواست مرورگر است که نشانی صفحه‌ای را که کاربر از روی لینک آن آمده حمل می‌کند؛ همان مکانیزم خامی که تحلیل منبع ترافیک روی آن بنا می‌شود.

نکته اول این است که این سرآیند در استاندارد HTTP با یک اشتباه املایی تاریخی «Referer» نوشته می‌شود (بدون دومین r)، در حالی که مفهوم عمومی‌اش «Referrer» است؛ همین تمایز فنی از مفهوم اکتساب جدایش می‌کند. رفرر HTTP سیگنال خام است: مرورگر آن را خودکار می‌فرستد و پیش از هر نگاشتی به کانال یا منبع وجود دارد. اما قابل‌اتکا نیست و به‌مرور محدودتر هم شده: سیاست Referrer-Policy می‌تواند آن را کوتاه یا حذف کند، ورودی از داخل اپلیکیشن‌های پیام‌رسان اغلب رفرر ندارد، و عبور از HTTPS به HTTP پاکش می‌کند. نتیجه این است که نبود رفرر لزوما یعنی «تایپ مستقیم» نیست؛ بخش بزرگی از آن ترافیک ارجاعی گمشده است که چون سیگنالش پاک شده در Direct می‌نشیند. به همین دلیل رفرر HTTP را باید در کنار پارامترهای UTM خواند، نه به‌تنهایی.